A Travellerspoint blog

Archeologie in Noord-Perú

Hoofdblogger: Bouke

semi-overcast 20 °C
View Zuid-Amerika on Sanne.A's travel map.

We hebben een heel actieve tijd in het noorden van Perú doorgebracht. Er zijn daar namelijk heel veel mooie dingen te vinden, maar ze zijn niet makkelijk te bereiken. Dat betekent dat je lang bezig bent om ergens naartoe te rijden, vandaar een flink stuk moet lopen en één toeristische attractie tegelijk kunt bezoeken. Alle archeologische sites liggen diep en hoog in de bergen. Per dag kun je daarom maar één of twee sites bezoeken en bijna altijd moet je daarvoor een tour boeken, want in je eentje kom je er niet. Toch was het een heel leuke ervaring en hebben we heel bijzondere dingen gedaan.

De enige volle dag die we in Chiclayo hebben doorgebracht, hebben we besteed aan een bezoek aan Sipán. Bij dit kleine plaatsje zijn een paar decennia geleden grote tempels gevonden. Nu zijn ze nog druk bezig met opgravingen maar er is al heel veel te zien. Zo is er het hypermoderne museum. Daar worden alle indrukwekkende vondsten uit de vele graven die in de tempels gevonden zijn tentoongesteld. Dit waren graven van de belangrijke mensen in deze samenleving. En dat valt te zien: ze werden in vol ornaat begraven, met alerlei offers om zich heen. De belangrijkste tempel zelf werd in zes verschillende lagen gebouwd, door verschillende generaties en culturen. De tempel werd namelijk eerst door de Moche-cultuur gebruikt, daarna een tijd verlaten en vervolgens weer door de Chimu en de Inca in gebruik genomen. In alle lagen zijn graven aangetroffen en dat is allemaal zichtbaar voor het publiek. Een fascinerende tempel.

DSC_2924__Large_.jpg

Van Chiclayo pakten we noodgedwongen een nachtbus naar Chachapoyas (geen dagbussen beschikbaar), in het binnenland. Dit is een lekker rustig stadje waar alle voorzieningen voor een fijn verblijf aanwezig zijn: lekkere, goedkope restaurantjes, weinig opdringerige mensen en veel archelogische sites en natuurschoon. Het stadje ligt midden in de bergen en op korte afstand ligt een groot ravijn. Niet zo groot natuurlijk als de Colca-canyon, maar nog steeds de moeite waard voor de mooie uitzichten. De tweede dag zijn we naar de grote publiekstrekker in de regio gegaan: Kuélap. Dit is een soort citadel, boven op een berg. In deze stad woonde de elite van de Chachapoyas-cultuur tot de tijd van de Inca´s. Ze woonden in ronde gebouwen, die in ´harmonie met de natuur´ gebouwd werden; dat wil zeggen op een manier dat ze niet omvielen door aardbevingen. Het levert wel een heel bijzondere plek op. Al die vreemd gevormde gebouwen en metershoge muren midden op een berg, omgeven en overwoekerd door de natuur. Ze noemen Kuélap het Machu Picchu van het noorden. Waarschijnlijk is het daar niet groot genoeg voor, maar de locatie heeft het in ieder geval wel.

De betekenis van de Chachapoyas is trouwens ´cloud people´. Ze leefden grotendeels op grote hoogte middenin zogenaamde ´cloud forests´, nevelige mysterieuze jungles op hoogten van rond de 3000 meter. En Kuélap mag dan een heel stuk kleiner zijn dan Machu Picchu, het is wel heel interessant omdat het zo onbereikbaar is en hier bijna geen toerist komt. Helaas waren die paar andere toeristen uit onze groep (Peruaanse toeristen, het was paasweek, dus hadden ze allemaal vrij) wel heel irritant; non-stop foto´s maken van zichzelf met elk steentje dat we tegen kwamen.

DSC_2948__Large_.jpg

DSC_2992__Large_.jpg

De laatste dag in Chachapoyas zijn we naar een grot en een soort grafmonument geweest. De grot was wel interessant, voornamelijk omdat die ook voor begrafenissen gebuikt werd - de beenderen liggen er nog steeds - én omdat er vampiers in wonen. Natuurlijk niet de vampiers van de films, maar vleermuisachtigen die zich voornamelijk voeden op het bloed van vee. Best cool om te zien. Daar in de buurt ligt Karajía. Hier zijn sarcofagen ergens halverwege een bergwand opgericht. Iedere sarcofaag stelt een belangrijk figuur uit de Chachapoyas-cultuur voor en diens beenderen bevinden zich in de sarcofaag. Inmiddels zijn er helaas een paar naar benden gedonderd. Daardoor kun je onder de sarcofagen menselijke beenderen vinden. De sarcofagen zagen er in ieder geval heel bijzonder uit.

Duidelijk een voorbeeld van twee uur over modderwegen rijden, dan nog ruim een uur over junglepaden trekken, om een rijtje sarcofagen van zo´n 50 meter afstand te kunnen zien. Wat de paradoxale gedachten oplevert van aan de ene kant ´hoe mysterieus, bijzonder en geweldig is dit´, maar toch aan de andere kant ook van ´heb ik híér nou zo lang voor door de modder gelopen?!´.

DSC_3026__Large_.jpg

DSC_3027__Large_.jpg

DSC_3052__Large_.jpg

DSC_3071__Large_.jpg

De laatste dag in deze regio hebben we in de buurt van het kleine plaatsje Leimebamba doorgebracht. Daar ben je echt uit de toeristestroom. Dat merk je bijvoorbeeld aan de restaurantjes. Daar hebben ze namelijk geen menu´s, maar noemen ze gewoon op wat ze die dag hebben. Met een beetje geluk kun je dan uit een paar dingen kiezen, maar anders moet je gewoon maar nemen wat de pot schaft. We zijn vanuit Leimebamba naar Revash gegaan. Daarvoor hebben we een taxichauffeur drie kwartier uit het dorpje laten rijden, vervolgens een paar uur laten wachten terwijl wij naar boven klauterden en daar rondkeken, zodat hij ons weer mooi terug kon rijden. Goedkoop wa het niet, maar wel de enige manier en gelukkig hadden we twee Peruaanse toeristen om de kosten mee te delen. Revash is een soort mausoleum-site, waar huisjes zijn gebouwd, ook weer tegen de rotswand aan, voor belangrijke doden. Je kunt niet echt dichtbij komen, maar ook van een afstandje kun je het prima zien.

DSC_3084__Large_.jpg

DSC_3089__Large_.jpg

Nog even over het eten in Leimebamba: we zaten ´s middags lekker te eten wat de pot schafte in een restaurantje (bonen, rijst en uiteraard kip) toen er ineens een jongen voorbij kwam lopen: ¨trucha, trucha!¨. Hij had blijkbaar een forel gevangen en was nu alle restaurants aan het af gaan om ´m te verpatsen. Heel knullig en grappig om te zien op wat voor kleine schaal de economie daar draaide.

De dag daarna pakten we een bus naar Cajamarca. Jammer genoeg werd ik vlak voor deze tienurige busrit maar weer eens ziek. De diarreeremmers werkten gelukkig net op tijd, maar een plezierige rit is het niet geworden. Spectaculair was het wel, langs diepe kloven, met geweldige uitzichten en geweldadige films aan boord.

Ja, want hoewel ik niet ziek was, vond ik het ook bepaald geen plezierige busrit. De weg was gelukkig een stuk beter dan in onze reisgids stond, maar ik ben gewoon absoluut geen grote fan van afgronden. In combinatie met de uiterst geweldadige films heb ik uren strak van de spanning gestaan. Maar ik geef toe, het was prachtig!

DSC02191 (Large)

DSC02191 (Large)

DSC02190 (Large)

DSC02190 (Large)

Cajamarca is de stad waar de laatste pre-koloniale Inca-koning, Atahualpa, de Spanjaarden ontmoette. Hij werd daar gegijzeld en de plek waar hij vastgehouden werd, is nog steeds te bezoeken. Het is ook het laaste Inca-bouwwerk in de stad dat nog overeind staat. Het andere bij Cajamarca dat we bezocht hebben, was Cumbe Mayo. Dit is een oud kanaal dat gemaakt is rond 1500-1000 voor Christus. Het is in steen uitgehouwen en overbrugt de waterschijding tussen de rivieren die naar de Grote en Pacifische oceaan voeren. Het kanaal liep ooit helemaal naar Cjamarca, maar nu is nog maar een stuk van een kilometer of zo over. Het is best wel een knap stuk werk en ik vind de symboliek ook wel mooi, de overbrugging van de waterscheiding.

Omdat Cumbe Mayo zo slecht te bereiken was, boekten we een tour. Maar ooohhh wat ben ik tours zat. De gids was ook echt één van de slechtste die we tot nu toe gehad hadden. Hij beperkte zich tot ´die rots ziet eruit als een konijn / kussend stelletje / kip / olifant / of zelfs een penis en een vagina´ en ´kijk, dit kanaal zigzagt´. Maar ik kan het na al die tijd gewoon niet meer opbrengen om naar lange verhalen in het Spaans te luisteren. Tijd om naar huis te gaan gok ik...

DSC_3111 (Large)

DSC_3111 (Large)

(deze mensen kwamen we onderweg naar Cumbe Mayo tegen. Ze probeerden een band te verwisselen terwijl iedereen erin bleef zitten. Ook was er al iemand onder de auto geklommen terwijl ze nog druk met de krik in de weer waren)
DSC_3098 (Large)

DSC_3098 (Large)

Na deze best wel snel ronde door het binnenland en de vele bezoeken aan archeologische sites die we daarbij hebben uitgevoerd, vonden we het wel tijd voor een beetje rust. Daarvoor hebben we de badplaats Huanchaco - voor sommigen wel bekend door de avonturen van Els daar - uitgekozen. Huanchaco is een lekker rustig plaatsje, vlakbij de grote stad Trujillo. We hebben nog even de gelegenheid te baat genomen om van hieruit Chan Chan te bezoeken. Dit was ooit een enorm uitgestrekte stad, helemaal gebouwd met adobe-stenen. Er schijnen meer dan 60.000 mensen te hebben gewoond. Inmiddels is het verworden tot een heleboel hoopjes afgebrokkelde gebouwen. Adobe is niet echt heel erg El niño-resistent. Gelukkig is er ook een paleis opgeknapt, zodat je nog enigzins een idee krijgt hoe het eruit moet hebben gezien. Grote pleinen, mooie friesen en een grote bron geven een aardig beeld van het leven in zo´n paleis.

DSC_3130 (Large)

DSC_3130 (Large)

Verder hebben we het gehouden bij chillen aan het strand, veel vis eten (waaronder de lokale specialiteit Ceviche) en: surfen! Dat had ik nog nooit gedaan en de golven in Huanchaco staan bekend als uitermate geschikt voor beginners, dus we hebben ons onder begeleiding op de plank gewaagd. We zijn allebei geen natuurtalenten, maar uiteindelijk hebben we er allebei opgestaan. Sanne deed het meteen de eerste les goed met een ride. Ik had alleen twee mislukte pogingen, waarbij ik wel tot staan kwam, maar er meteen weer afdonderde. De dag daarna ben ik daarom nog maar een keer gegaan en ben ik ook twee keer tot een goede ride gekomen. Daarbij heb ik ook meteen geleerd hoe ik zelf golven pak, zonder geduwd te worden.

DSC_3150__Large_.jpg

DSC_3153__Large_.jpg

DSC_3160__Large_.jpg

De laatste dagen hebben we nog doorgebracht in een paar van de grootste steden van Perú, Trujillo en Lima. In beide steden hebben we niet heel veel meer gedaan. De motivatie is toch een beetje weg op het einde van de reis. Bovendien, hoe veel Zuid-Amerikaanse steden hebben we inmiddels gezien? Tel maar na, het zijn er veel. Dus hebben we het maar lekker rustig gedaan, lekker gegeten, een beetje rondgewandeld en een paar keer een film gekeken. Er valt niet veel bijzonders over te vertellen, maar we hebben nog wat foto's.

Ik heb in ieder geval behoorlijk veel zin om morgen op het vliegtuig te stappen. We hebben een hele mooie, lange reis achter de rug. Ik heb schitterende dingen gezien, verrassende dingen meegemaakt, heel veel geleerd over een continent ver weg, maar nu begint de kip met friet en rijst me toch wel een beetje de neus uit te komen. Ik kan geen Spaans meer horen en ik wil gewoon voor mezelf boodschappen doen en koken en niet iedere keer moeilijk lopen te doen over waar we nu weer gaan eten. Ik heb zin om iedereen weer te zien en het wordt hoog tijd om een baan en een huis te zoeken. We komen er weer aan!

Haha, nou ik kan niets anders doen dan me daarbij aan te sluiten. Het is een fantastische reis geweest, en het is heel bizar hoe veel verschillende dingen we wel niet hebben gezien. Ik noem:

Het bekendste strand op aarde:

Rio_3.jpg

De mooiste watervallen:

DSC_0122__Large_.jpg

De indrukwekkendste beesten:

DSC_0235__Large_.jpg

Een actieve vulkaan:

DSC01864__Large_.jpg

De mooiste bergen:

DSC_0772__Large_.jpg

Het einde van de wereld:

DSC_1088__Large_.jpg

De leukste stad van Zuid Amerika:

DSC_1265__Large_.jpg

De grootste zoutvlakte:

DSC_2322.jpg

Tot aan Indiana Jones achtige taferelen in Noord Peru:

DSC_2948 (Large)

DSC_2948 (Large)

En dat was dan nog maar het topje van de ijsberg. In totaal hebben we onderhand zo'n 20.000 kilometer afgelegd. En onze reis ziet er uiteindelijk zo uit:

Maar ook ik heb erg veel zin om weer naar Nederland te komen. Rest mij nog iedereen te bedanken voor het lezen van onze blog en voor alle leuke reacties die we op vele manieren hebben ontvangen. Tot snel allemaal!!

Posted by Sanne.A 16:33 Archived in Peru

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Wat een belachelijk jaloersmakend rijtje foto's aan het eind! Gemeen is het! Maar vooruit, ik kom jullie toch ophalen morgen, gewoon omdat ik jullie ook gemist heb :)

by Anouk

Een prachtige afsluiting van jullie reis. Bedankt voor al de verhalen, foto's etc. Nu op naar het nieuwe stekje in mijn geboortestad Den Haag. Het leuke is dat jullie gaan wonen in mijn oude wijk, het Bezuidenhout. Ik ging op school vlak bij de Theresiastraat, woonde in de Cornelis Houtmanstraat, maar werden weggebombardeerd in 1944. Ik hoop jullie binnenkort te ontmoeten !!

by bill senden

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint