A Travellerspoint blog

@#%! die gringo trail!

Hoofdblogger: Sanne

semi-overcast 20 °C
View Zuid-Amerika on Sanne.A's travel map.

Als je op een busstation aankomt en iedereen begint om je heen te stressen, dan weet je dat je goed zit; dat wordt een goede prijs. We werden door twee mannen begeleid, want er had al een bus naar La Paz weg gemoeten, maar hij stond er nog, en er waren nog plaatsen, kortom, STRESS. Op dat moment blijven wij übercool, want wij weten ook wel dat er over 10 minuten weer een andere bus is die allang weg had gemoeten. “40? Nèèèh, 30.” En voor je het weet zit je acht uur in een super-de-luxe bus met leren stoelen voor slechts 3 euro, helemaal naar La Paz.

La Paz was prachtig om in te rijden. Slechts de hoofdweg is vlak, en alles eromheen is stijl de bergen in gebouwd. We vonden een prima goedkoop hostel bij de befaamde 'heksenmarkt': een verzameling kraampjes met gedroogde baby-llama's, coca-bladeren en weet ik het niet wat. We sliepen allebei niet al te best in La Paz... je zou bijna denken dat de heksen er wat mee te maken hadden...

De stad zelf viel me eerlijk gezegd enigszins tegen. Er was niet zozeer iets mis mee, maar het was vooral de 'zooi-mooie dingen ratio' die een beetje schamel was. We maakten een vermoeiende wandeling door de stad (je komt op die hoogte niet omhoog zonder volledig kapot te gaan) en zagen vooral kraampjes waar ze zooi verkochten, drukke wegen en niet hele interessante gebouwen. Desalniettemin was het een prima stad om een paar dagen te blijven en lekker te eten. Wel leuk was het Franciscaner klooster dat we bezochten op het Plaza San Francisco. Uitleg kregen we van een gids. In het spaans wel, maar ik merk dat ik genoeg aan mijn cursus heb gehad om inmiddels redelijk wat te verstaan.

DSC02097__Large_.jpg

DSC_2614__Large_.jpg

DSC_2618__Large_.jpg

We maakten een dagtrip naar Tiwanaku: de spirituele hoofdstad van, jawel, de Tiwanaku. Dit was een volk dat nog van voor de Inka's stamde (de periode van de Inka's begon eigenlijk pas vlak voor de Spanjaarden kwamen, waardoor praktisch alle pre-colombiaanse cultuur ook pre-Inka is) en vaak wordt gezien als een 'moeder-cultuur' van vele latere volkeren. We leerden van onze gids over de symboliek, het wereldbeeld en de architectuur van de Tiwanaku. Het hele religieuze complex was gerelateerd aan de stand van de sterren, er stond een aantal flinke monolieten (een soort totempalen van steen) en we leerden dat de Tiwanaku en latere volkeren de Llama als symbool van intelligentie zagen, terwijl ik ze er altijd enorm dom uit vind zien...

DSC_2742__Large_.jpg

(I rest my case...)

Tiwanaku stond wel hoog op mijn lijstje, sinds ik er een paar weken geleden voor het eerst over las. Ze schijnen de meesterarchitecten te zijn waar de Inka's het van geleerd hebben. Zonder die invloed was, zeg maar, Machu Picchu nooit gebouwd. Helaas was er niet veel meer over van hun oude hoofdstad. Een groot deel van de stenen was gebruikt voor de kerk in het nabijgelegen dorpje. De Spaansse kolonisten hadden niet hetzelfde respect als de Inka's voor de Tiwanaku. Toch was het een heel interessante rondleiding met heel veel informatie.

DSC_2660__Large_.jpg

Meteen daarna pakten we een aantal busjes richting Copacabana, niet het strand, maar het plaatsje aan het Titicaca-meer. Op het eind moesten we een baai over. We moesten uitstappen en een gammel bootje in, terwijl de bus op een ander gammel bootje naar de overkant ging... prima.

In Copacabana hebben we heel lang rondgehangen. En hoewel het een prima plaatsje is om lekker bij te komen (het is redelijk toeristisch, dus lekker eten: verse forel uit het meer, goed hotel, maar toch heel goedkoop) deden we het vooral omdat Bouke ziek was. Dagen lang wachtten we om samen de dagtrip naar Isla del Sol te maken. Maar na drie dagen wachten besloten we dat het toch beter zou zijn als ik alleen zou gaan...

DSC02104__Large_.jpg

Het was vooral een flinke wandeling. Je werd na een tergend-langzame boottocht aan de noordkant van het eiland 'losgelaten', om 5 uur later in het zuiden een bootje terug te pakken. Het was een erg mooie wandeling. Hoewel er onderweg best veel ruïnes lagen, was het eigenlijk vooal een kwestie van doorlopen om de boot te halen, en er was ook verdomde weinig informatie te vinden onderweg... maar 't was vast heel interessant :)

Isla del Sol stond ook wel hoog op het lijstje en kende ik al iets langer dan Tiwanaku. De legendarische geboorteplaats vande Inka-cultuur, dat leek me wel wat. Helaas, helaas, dat ging echt dus niet lukken. Gelukkig heb ik de foto's van Sanne kunnen zien en hoorde ik van haar dat het niet zo speciaal was...

DSC_2698__Large_.jpg

DSC_2697__Large_.jpg

En dat was meteen einde Bolivia. Na een zeer soepele grensovergang bereikten we vorige week het laatste land van onze reis: Peru. Puno lag een stukje verder aan het Titicacameer, op drie uur afstand van Copacabana. Het stadje zelf was niet zo interessant en aanzienlijk duurder dan Bolivia. We bezochten wel het beste Chinese restaurant tot nu toe, en gingen daarna met een halve dagtour naar Sillustani om de 'chullpa's' te gaan bekijken: pre-inka graftorens die nog redelijk intact zijn. De chullpa's waren erg interessant. Eentje was wel 12 meter hoog en ze waren schitterend gelegen aan een bergmeer. Alleen... waren we per ongeluk in een oude-lullen-tour terecht gekomen. Zeg maar het idee van “aan uw linker kant ziet u” en “we gaan zo even een fotostop maken, wat we ook wel de Japanse stop noemen, ha ha ha.” Uiteindelijk stonden we ook meer in een kring informatie te ontvangen dan dat we daadwerkelijk dingen gingen bekijken.

DSC_2724__Large_.jpg

Arequipa is de tweede stad van Peru en staat vol met prachtige gebouwen. Vooral het Plaza de Armas (zoals elk centraal plein hier heet) was geweldig mooi. Zeker de kerken met Creoolse architectuur waren weer prachtig. Na de prijsverschillen tussen Copacabana (bolivia) en Puno (peru), merkten we ook hier weer dat Peru een stukje duurder was. De toegang voor het bezoeken van een klooster was 8 euro... en das hier best veel geld. Musea kosten ook al snel richting de 5 euro. Wij besloten de stad dus vooral rondlopend te bekijken en ons geld te bewaren voor een driedaagse trek door de Colca Canyon. We hebben nog wat gedronken met Joyce, die ik via via van thuis ken, en haar reisgenootje Debbie. Elke keer weer heel leuk om ´mensen van thuis´ zo ver weg te zien.

DSC_2758__Large_.jpg

De Colca Canyon ligt op ongeveer 3 uur afstand van Arequipa, en is de op-één-na-diepste ter wereld. De diepste ligt een stukje verderop. Beide zijn ze zo'n twee keer zo diep als de Grand Canyon. Voor het begin van de wandeling stopten we op een Condor lookout om foto's te maken van deze prachtige beesten:

DSC_2821__Large_.jpg

Op dag één liepen we de kloof in. En ik HAAT naar beneden lopen enorm hard, dus dat was geen daverend succes. Wel was het pad een heel stuk minder eng dan we van tevoren van mensen hadden gehoord. We sliepen in een heel onwerkelijk klein dorpje, waar alle transport per ezel verloopt. Onze groep was ook superleuk: de Noord-Ierse Louise, de (gewoon) Ierse Sonja, de Canadese Frances en gids Roy.

Dag twee stonden we vroeg op om getrakteerd te worden op banana pancakes en om zeven uur aan onze wandeling te beginnen. Het was een relatief makkelijke dag met een uur klimmen, een uur vlak en een uur dalen. We eindigden in 'the oasis', waar we zelfs een zwembad tot onze beschikking hadden. Verder was het een heerlijk luie dag, omdat we de trek in drie en niet twee dagen deden. Behalve dat het slechts 5 euro duurder was voor een hele extra dag en drie maaltijden, was het dus ook een stuk relaxeter.

DSC_2891__Large_.jpg

DSC_2874__Large_.jpg

DSC_2877__Large_.jpg

DSC_2884__Large_.jpg

Die nacht sliep ik alleen niet zo goed en deed mijn maag erg raar. Harstikke leuk, vlak voordat je om 5 uur 's ochtends ging beginnen aan de 1100 meter hoge klim omhoog. Gelukkig ging het makkelijker dan ik gevreesd had. Als beloning gingen we 's middags langs een hotspring en kregen we een lunchbuffet met cavia. 's Avonds hadden we nog afgesproken samen met de groep wat te gaan drinken. Alleen had bijna iedereen last van zijn maag (we hoorden dat Roy tijdens het koken weleens wat op de moddergrond vol rondlopende katten liet vallen... en het dan gewoon weer teruggooide), waardoor we gewoon even rustig een sapje of colaatjes wilden in plaats van de 'Machu Picchu's', waar Roy zich al drie dagen op verheugde: een cocktail met drie lagen rotzooi. Een zwaar teleurgestelde, stonede, dronken, bijna boze (,en stomme!) Roy droop na niet al te lange tijd af. Helaas voor hem... geen avond keihard stappen met vier buitenlandse vrouwen. En helaas voor hem... hadden we ook de fooi nog niet gegeven.

Ik was de enige die zich de laatste dag niet ziek voelde, want ik was nog aan de antibiotica van de vorige keer. Hartstikke handig, want ik liep fluitend de berg op. Het waren toevallig de eerste dagen in tien dagen dat ik me weer goed voelde. Ach ja, ieder nadeel heb z'n voordeel.

DSC02170__Large_.jpg

En toen was het eindelijk tijd voor Cuzco, want Machu Picchu zou bijna open gaan. Ook Cuzco was op het eerste gezicht weer een prachtige stad. We kwamen aan toen het net donker was, en de Plaza de Armas was omringd door prachtige gebouwen. De lichtjes van de omliggende heuvels maakten het tot een heel magisch plaatje. De volgende ochtend stonden we vol goede moed op om onze trip naar Machu Picchu te gaan regelen toen we twee keer slecht nieuws kregen. Alleerst was de trein kapot op het stukje dat wij zouden nemen, waardoor we vijf uur heen en weer moesten lopen. Op zich niet zo'n probleem, maar toen kwam er ook nog het nieuws dat onze MP-by-car-tour niet door kon gaan, omdat Perurail (of de overheid, maar das praktisch 't zelfde) ging eisen dat je met de trein zo gaan. De trein was echter onbetaalbaar gemaakt.

Al die weken dat we het reparatie-proces in Machu Picchu gevolgd hebben, kwamen we berichten tegen dat de overheid hoopte dat alle toeristen snel terug zouden komen en dat ze zouden garanderen dat ze er alles aan zouden doen het soepel te laten verlopen. Toen wij dus van bovenstaand smerig grapje hoorden werden we even heel kwaad en opstandig. We kregen eigenlijk wel heel veel zin om de hele boel te gaan boycotten. Het was óf nóg meer geld gaan uitgeven dan we eigenlijk wilden... of de hele boel overslaan.

En dan kan je natuurlijk wel al het anders moois in en rondom Cuzco gaan bekijken. Maar ze vroegen ook 35 euro voor een combinatieticket van alles in Cuzco en omgeving. Das dus alleen de entree, en geen vervoer of wat dan ook. En Cuzco ziet er dan misschien prachtig uit, en je kan er lekker eten, maar je struikelt gewoon over de proppers. Elke taxichauffeur toetert naar je. In pitoreske straatjes staan vrouwen in 'traditionele kleding' met Llama's te proberen op je foto's te komen, zodat ze er geld voor kunnen eisen. Er staan zelfs heuse INKA'S! Nee, Cuzco gaat duidelijk te ver wat toerisme betreft.

En daarna kan je dan wel leuk de toeristische zuidkust gaan doen om naar Nazca te gaan en daar 80 euro voor een vlucht over de Nazca-lijnen te betalen, en daarna naar Ica om te gaan sandboarden, zoals elke andere backpacker, terwijl ik eigenlijk niet zo goed weet wat daar zo bijzonder aan zou moeten zijn. Maar daar hadden we allemaal even helemaal geen zin meer in!!

Nee, waar wij zin in hadden was om de hele #@$ gringo trail helemaal, compleet, over te slaan. Geen financiele dilemma's meer, geen halfslachtig gedoe om toch nog wát te zien, nee helemaal niets. We hebben zojuist dertig uur gebust om onze laatste twee weken in het ontoeristische noorden van Peru door te brengen. Een beslissing waar we allebei helemaal blij mee zijn! Want om jullie alvast een klein voorproefje te geven van de volgende blog: ze hebben hier ook prachtige Inka-sites, midden in 'cloud forests', Indiana Jones achtige taferelen, avontuur, goedkoop!

Het noorden klinkt inderdaad als een avontuur, in tegenstelling tot de standaard-toeristenstroom van het zuiden. Ik zie het ook helemaal zitten en ben heel benieuwd naar alle dingen die hier te vinden zijn. Ondertussen vliegen er behoorlijk grote gieren voor ons raam langs, dus het avontuur lijkt begonnen.

DSC_2908__Large_.jpg

$@# die gringo trail! YEAH!

Ja, #%$ ze

X

Posted by Sanne.A 19:58 Archived in Peru

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Het begint een beetje clichématig te worden, maar het is weer echt een feest der herkenning! Ben benieuwd wat jullie van Noord-Peru vinden, doe ze de groeten in Huanchaco!

Tot snel!

by Els

Sanne en Bouke,
Ik wens jullie nog een paar heerlijke dagen toe maar dan lekker naar huis. Ik vind het heeeel
fijn om jullie weer in mijn armen te kunnen nemen!!!
veel liefs mama, tot donderdag, kijk naar jullie uit!!! xx

by christa farenhorst

Hoi Sanne en Bouke,
we sluiten ons helemaal aan bij het commentaar van Christa aan, heel veel plezier nog en tot donderdag knuffel
Lies en Andrew.

by Lies en Andrew

Haha, jullie balsturige anti-backpackers! Stoer, hoor en dat meen ik echt. En die gieren lijken me stiekem heel cool (maar dat komt, denk ik, omdat ik net weer Jungle Book heb gekeken...). Hoe dan ook: TOT DONDERDAG!!! xxx

by Nora

Hello Sanne en Bouke,
Na mijn "Europa"rondreis, heb ik al jullie blogs met veel plezier gelezen, wat een reis, prachtig verteld en gekruid met sublieme foto's. Welkom vandaag in ons kleine, maar nu zonnig, kikkerlandje. Ik hoop jullie in de nabije toekomst te ontmoeten. Jullie hebben, een oude reiziger, erg gelukkig gemaakt met al de blogs.

by Bill Senden

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint