A Travellerspoint blog

Concurrentie op de Ruta 9

Hoofdblogger: Sanne

rain 20 °C
View Zuid-Amerika on Sanne.A's travel map.

Lichtelijk melancholisch brachten we vorige week zondag onze laatste dag in BA door. De laatste keer naar de bakker, de laatste keer langs laza de mayo, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Na Chinees nieuwjaar in Belgrano gevierd te hebben pakten we 's avonds rond een uur of acht een taxi. Ondanks dat het een klein beetje pijn deed om te vertrekken, had ik vooral heel veel zin om weer op pad te gaan.

Een ouderwets decadente nachtbus bracht ons naar Córdoba, waar we verwelkomd werden door een gigantische regenbui waardoor vele straten praktisch in rivieren veranderden. Wij zouden een taxi pakken naar ons couchsurf-adres, maar er stonden letterlijk honderden mensen op een taxi te wachten, dus moesten we een uur door de ellende lopen. Compleet doorweekt kwamen we anderhalf uur later aan bij onze hosts: Victor, Flor en hun vele huisdieren. Zo was er Ulyses de hond, een dikke witte kat, twee kittens en een puppy. De kleintjes waren er maar tijdelijk, omdat Victor en Flor deelnemen aan een project waarbij voor straatkatten en -honden gezorgd totdat er een adres voor ze gevonden is. Een tijdelijk huis voor honden, katten en backpackers dus, aangezien ze zich sindskort hadden aangesloten bij het couchsurf-project en regelmatig verzoeken kregen. (Voor degenen die niet weten waar ik het over heb: couchsurfing is een wereldwijd netwerk van mensen die je gratis laten logeren 'op de bank'.)

DSC_1866__Large_.jpg

Córdoba was een verademing na twee maanden gigantische stad. Het was duidelijk een stuk rustiger en netter dan BA. Er stonden vooral heel erg mooie kerken, nou ja, naar Zuid Amerikaanse standaard dan. Voor meer culturele informatie, hier komt Bouke:

Oké, Córdoba is de tweede stad van Argentinië met ongeveer anderhalf miljoen inwoners, maar doet inderdaad een stuk rustiger aan dan Buenos Aires. Het voelt zelfs een suk rusiger dan de meeste Nederlandse steden. Wat mij opviel was dat er veel moderne, hippe eettentjes en barretjes te vinden waren. Dat zijn we maar weinig tegen gekomen in Argentinië en was wel leuk voor de verandering. We hebben drie hele mooie kerken bezocht, de musea voor schone kunsten met vooral Argentijnse kunst waren prima en gevestigd in hele mooie gebouwen en het Jezuïetenblok stond propvol mooie gebouwen. Verder was er nog het hele bijzondere culturele centrum dat gevestigd was in een oude vrouwengevangenis. Al met al voldoende voor een paar dagen vermaak.

DSC_1845__Large_.jpg

DSC_1823__Large_.jpg

We maakten ook een dagtripje naar Alta Gracia, waar ons aller kameraad Che Guevara grotendeels opgroeide. Het was een gigantisch pittoresk kuuroord op anderhalf uur van Córdoba, met een mooi Jezuietenblok, een schattig meertje en dus: het huis van onze Che! Het hele huis hing vol foto's en we kregen een boekwerk mee waarin praktisch zijn hele leven was beschreven. Vooral de foto's waarop hij de handen schud van menig bekend regeringsleider. Ik noem een Nasser, Mao en een Sukarno.

Het was leuk om de plek waar zo'n fameus figuur gedeeltelijk is opgegroeid te bezoeken. We hadden al zijn geboortehuis in Rosario gehad en hij heeft ook in Buenos Aires en Córdoba gewoond, maar in Alta Gracia hebben ze er echt iets mee gedaan. Heel veel foto's van zijn jeugd en minder bekende episodes van zijn leven. Het maakt het plaatje van Che, dat me toch wel fascineert, weer wat completer.

DSC_1893__Large_.jpg

DSC_1913__Large_.jpg

Helaas hadden Victor en Flor het redelijk druk en was er dus weinig tijd om leuke dingen met ze te doen. Jammer, want het waren super aardige mensen en ik had ze graag wat beter leren kennen. Toch was het een hele leuke ervaring. Je komt normaal gesproken toch moeilijk in contact met de Argentijnen zelf en... het scheelt natuurlijk ook geld :) Om nóg meer geld uit te sparen, sorry we klinken nu wel als echte Hollanders... maar we hebben gewoon iets teveel geld uitgegeven in Patagonië, besloten we een stuk te gaan liften naar het noorden langs de Ruta 9.

Het ging niet zo soepel als in Zuid Patagonie, maar het was toch weer een hele leuke ervaring. Liften komt in het noorden veel meer voor dan in de rest van het land. Dat betekent dat veel mensen je eventueel willen meenemen, maar ook dat je flink wat concurrentie hebt! Elke keer als we een lift naar een bepaald stadje/dorpje hadden, liepen we naar het einde van het stadje om vervolgens meerdere lifters aan te treffen. We sloten elke keer maar netjes in de rij aan en wachtten tot onze concurrenten een lift hadden gevonden. Uiteindelijk kregen we het toch voor elkaar om in een redelijke tijd en vier liften in Santiago de Estero aan te komen, dat zo'n 500 kilometer verderop lag. Het landschap was hartstikke mooi en we reden zelfs nog door een heuse woestijn waar we nog nooit van gehoord hadden. De laatste twee uur pakten we een bus, het was namelijk inmiddels bijna donker, naar Tucumán.

Tucumán was een oké stadje met een fantastisch hostel waar we even twee dagen rustig hebben rondgehangen. Over het stadje zelf valt niet verschrikkelijk veel te zeggen, maar de asado (BBQ) 's avonds in het hostel was supergezellig.

Tucumán is een van de oudste steden van Argentinië en de onafhankelijkheid is hier zelfs uitgeroepen, maar er valt niet zo heel veel meer te zien. Bovendien was het bloedheet, dus de hangmatten in het hostel kwamen goed van pas om een paar dagen onbeschaamd te luieren.

DSC_1925__Large_.jpg

Zaterdagochtend stonden we weer langs de Ruta 9 om verder naar Salta te liften. Helaas liep het niet helemaal zoals gepland en stonden we uren in de kokende hitte te wachten op de lift die niet komen wilde. Uiteindelijk hebben we toch maar een bus gepakt en kwamen 's avonds in Salta aan.

De slogan van het stadje is Salta la Linda (Salta de Schone) en staat in heel het land bekend om de architectuur, het eten en het tropische klimaat. Het was inderdaad een verrassend mooie stad. Ik denk zelfs wel de mooiste van Argentinië. Regelmatig liepen we door een willekeurig straatje en zeiden dan heel verbaasd tegen elkaar: “hey, dat ziet er eigenlijk heel mooi uit!”. Nu krijgen jullie vast een heel bizar (en lelijk) beeld van de rest van Argentinië, maar ondanks dat er veel moois te bekijken is, is het gewoon praktisch altijd een zooitje. Of de stoep loopt volledig scheef, óf er ligt een stapel afval, óf er liggen vijf zwervers, óf een combinatie van dit alles. Tot onze grote schaamte noemen we pitoreske straatjes vaak 'heel Europees', alsof die twee termen gelijk aan elkaar zouden zijn... Maar goed, laten we het erop houden dat je sommige dingen van thuis gewoon extra gaat waarderen als je weg bent.

DSC_1938__Large_.jpg

DSC_1943__Large_.jpg

DSC_1947__Large_.jpg

Op de valreep namen we ook nog even een heel typisch stukje Argentijnse cultuur mee: Fútbol! We gingen naar een wedstrijd van Central Norte (rood) tegen Gymnasia y Tiro (blauw), beide teams komen uit Salta en het was de locale derby. Stom toeval bepaalde dat wij voor de blauwen waren. Ik moet echt oppassen dat ik hier niet een véél te lang verhaal van maak wat het was echt een hele bizarre ervaring. Voor aanvang van de wedstrijd viel al meteen het Zuid Amerikaanse enthousiasme op. Zwaar verklede fans klommen in de enorme hekken die voor het veld geplaatst waren (waarom ze zo hoog waren lees je zo), en zongen voor mijn gevoel veel ingewikkeldere liedjes dan dat ge-laaa-laaaa thuis. Nadat iedereen van het hek gehaald was kon de wedstrijd beginnen. Al na enkele minuten ging het volledig mis doordat een speler van Cenral Norte ruzie kreeg met de scheidsrechter. Ons viel vooral de agressie van de speler op en die werd dan ook met rood het veld af gestuurd. En toen! En toen brak de hel los! Iedereen werd kwaad, kwam verhaal halen bij de scheids, en na een tijdje moest zelfs de trainer door de politie van het veld gehaald worden. 'Wij' stonden inmiddels met 1-0 voor toen de derde (!) rode kaart van Central Norte gegeven werd voor een erg gemene en zinloze trap tegen een op de grond liggende blauwe. Totale onrust volgde en fans aan de overkant klommen van ellende de hekken weer in. Het spel werd ruim een kwartier stil gelegd en heel het veld kwam vol met ME te staan, inclusief honden. Uiteindelijk is de wedstrijd vroegtijdig gestaakt vanwege de chaos. Het temperament van de 'fans' werd afgekoeld met een enorme brandweerslang en wij moesten wachten tot de andere fans weg waren, maar die stichtten eerst nog even niet minder dan 4 stadion-brandjes voordat ze vertrokken. Echt totale bizariteit was het! Godzijdannk waren wij voor blauw. In de krant van de volgende dag werden niet minder dan 7 pagina's aan het voorval besteed. Maar tot onze grote verbazing ging het niet over de complete debilteit van de fans, maar over de onkundigheid van de scheidsrechter!! Stelletje gekken dat het zijn! Ik kan je wel zeggen dat er iets in me losgemaakt is wat voetbal betreft: ik ben een fan en ik wil meer. Haha, wat een bizarre ervaring. Oh en nu nog de clou van het verhaal, want ik had misschien nog niet gezegd dat dit hele verhaal eigenlijk een grote mop is. Komt ie dan he: beide teams speelden in de vierde divisie!

DSC01991__Large_.jpg

DSC01994__Large_.jpg

DSC02002__Large_.jpg

DSC01983__Large_.jpg

Het weer was trouwens fantastisch de laatste tijd. De voorspellingen waren redelijk rampzalig en we hadden er nauwelijks op gerekend blauwe luchten te zullen zien in Córdoba en Salta. Maar het viel op een enkele bui hier en daar harstikke mee en hebben heerlijk van de zon genoten. Gisteren zijn we de Cerro Bernardino opgelopen vanwaar je een mooi uitzicht over de stad hebt. Het was een hele klim en we merkten allebei erg hard dat het de afgelopen twee maanden in BA constant te warm was geweest om wat dan ook uit te voeren: hebben géén conditie meer... ai.

DSC_1954__Large_.jpg

Gisteren was ook onze laatste echte dag in Argentinië. Dus besloten we nog één keer een ijsje met dulce de leche te nemen en konden we 's avonds natuurlijk niets anders doen dan steak te gaan eten en rode wijn te gaan drinken. Het restaurant was heel sfeervol en het eten verrassend gevarieerd: we kregen naast het vlees saus en zelfs wat groente!

Vanochtend pakten we een bus om weer een stukje de Ruta 9 op te schuiven. We zitten nu midden in een vallei op een paar uur afstand van de Boliviaanse grens. Het weer is helaas erg grauw vandaag, maar alsnog is het uitzicht hier heel spectaculair met rode rotsformaties en gigantische cactussen. Humahuaca, het stadje, is een wereld van verschil met Salta en de rest van Argentinië. Het voelt hier al redelijk Boliviaans aan. Er wonen hier heel veel Quechua-indianen, ze verkopen geweven troep op straat, je kan llama bestellen in restaurants een je hoort overal panfluitmuziek. Ik werd er helemaal vrolijk van en kan echt niet wachten tot we het échte Bolivia in mogen morgen. Behalve van de panfluitmuziek; daar word ik niet vrolijk van, want ik vind het ronduit verschrikkelijk, en ik realiseer me dat ik de komende 7 weken niet anders zal horen... gelukkig maken de indianen, de geweven troep en de llama het helemaal goed.

DSC_1973__Large_.jpg

Ik wil ter afscheid nog wel even een soort samenvatting van hoe ik Argentinië ervaren heb, geven. Zo ver als dat mogelijk is, natuurlijk, want het is een enorm gevarieerd land. Humahuaca is het zoveelste stukje in de complexe puzzel die Argentinië is. Het verschil tussen dit, Buenos Aires, Patagonië en Mendoza is enorm. Je hebt er in ieder geval alles: bergen, woestijn, eindeloze graslanden, tropische bossen en enorme rivieren. Maar waar het land zelf enorm gevarieerd is, kan je dat niet altijd zeggen van de Argentijnen. De gemiddelde Argentijn is niet bang om al te stereotypisch over te komen. Ik denk dat we er gewoon geen zijn tegengekomen die niet van vlees, rode wijn, voetbal, tango, ijs en zijn eigen land houdt. Dat laatste viel ons de laatste tijd weer enorm op: Argentijnen zijn enorme chauvinisten. Ze zeiken je de oren van de kop over hoe slecht het wel niet gaat, maar beweren een paar minuten later dat in hun land alles het beste is.

Ach, ik schrijf het gewoon op. We hebben zo nu en dan wel eens de vergelijking getrokken tussen het ultieme eetpatroon van een klein kind en die van een Argentijn. Boterhammen eten ze hier namelijk wit en zonder kortstjes. Overdag eten ze belachelijk veel zoete troep en 's avonds uiteraard een flinke lap vlees me misschien wat aardappelen, maar zeker geen groente!

Ik ben erg blij dat we zo veel tijd voor Argentinië hebben uitgetrokken, want het land is het absoluut waard. We hebben zo veel schitterende dingen gezien en zo veel hoogtepunten meegemaakt. En ik denk dat we het land en de inwoners ook wel een beetje hebben leren kennen, zeker door het liften. Ik moet er wel bij zggen dat het nu niet voelt als 'mijn' land. Daar vind ik het gewoon te oppervlakkig voor. Maar het kan zijn dat ik over een paar maanden het tegendeel roep. Het gevoel zou nog kunnnen groeien nu we weggaan. Het was in ieder geval een mooie tijd en ik heb zin om Bolivia en Peru te gaan ervaren, want dat wordt zeker heel anders!

De laatste groetjes uit Argentinië, snik, en op naar Bolivia! YEAH!

Posted by Sanne.A 14:54 Archived in Argentina

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Hoi,

Enthousiaste verhalen over Salta komen mij bekend voor van een collega die daar in november was. Die voetbalwedstrijd klinkt ook erg leuk, net als of hier aan de overkant de wedstrijd Trekvogels tegen de Beuningse Boys op een veldslag uitloopt. Jullie blogs ook nog eens even teruggelezen, maar jullie waren gelukkig al in november in Concepcion en niet nu.

Veel plezier nog!

by Harm

Heerlijk om jullie verhalen te lezen. Kijk al weer uit wat jullie over Bolivia te vertellen hebben. Maar wat hebben jullie al veel gezien en beleefd. Die foto's zijn keigoed en geven een mooi beeld over wat jullie beschrijven.
Groetjes Ineke

by ineke

Jongelui!
Het blijft heerlijk om jullie verhalen en avonturen te volgen. Zuid-Amerika heeft mij persoonlijk nooit heel erg getrokken, maar jullie belevenissen maken het heel invoelbaar dat het toch een hele mooie ervaring kan zijn!
En heel gaaf dat jullie zo veel verschillende landen en regio's aan doen. Ben benieuwd of er inmiddels toch nog een soort van heimwee naar BA ontstaat! :-)

Geniet van de reis en ik kijk uit naar weer het volgende verslag.

Groetjes Bas

by Bas

Inhaalslag bloglezen, deel 1. Leuk om nog even jullie afsluitende bespiegelingen mee te krijgen. En nu over naar Bolivia.

by Nora

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint