A Travellerspoint blog

Into the wild!

Hoofdblogger: Sanne

sunny 23 °C
View Zuid-Amerika on Sanne.A's travel map.

¨Don´t go through Argentina, there´s nothing there!´

Aldus Scott; die ons hostel runde in Santiago. Hij was een promotiepraatje aan het houden voor al het moois dat Chili te bieden had op weg naar het zuiden, en bleef herhalen dat er slechts enkele mooie dingen te zien waren in het Argentijnse deel van Patagonië, en wat mooi was lag allemaal op de grens met Chili.

Uiteindelijk besloten we daadwerkelijk grotendeels door Chili heen te reizen, alleen deden we dit vooral om financiële redenen, aangezien de bussen er soms minder dan de helft kosten dan in Argentinië. Het vreemde was alleen dat naar het zuiden reizen door Chili soms moeilijker was dan gedacht. In Argentinië was dan misschien niks, in Chili nog veel minder. Ze hebben er namelijk niet eens een weg van noord naar zuid. Hierdoor gaan bussen vaak uit noodzaak via Argentinië, over wegen waar de Argentijnse bussen zich zelfs te goed voor vinden.

We reisden van Osorno, via Argentinië, naar Coyhaique. Een busreis van maarliefst 22 uur, door eerst een prachtig berglandschap rond Bariloche (waar we de vorige keer snel weggevlucht waren vanwege de sneeuw) en daarna door grotendeels ´niets´, pampa´s. Coyhaique zelf was (wederom) een suffig Chileens stadje omlijst door grauwe wolken, dus meteen de volgende dag verder. Een bus naar Puerto Ingeniero Ibañez en vanuit daar een ferry naar Chili Chico. En daar begon het echt interessant te worden: een prachtig blauw meer met bergen erlangs! De dag erna de grens overgegaan naar Argentinië naar het plaatsje Los Antiguos, waar we in een restaurant dat door een Nederlander gerund werd, aankwamen en spontaan een tour per auto door de omgeving kregen. Weer de dag erna een bus in, (want in die tussenplaatsjes kun je je dus echt niet langer dan een paar uur vermaken), in 15 uur hééélemaal naar El Chaltén onderaan in Patagonië. Inderdaad was er onderweg vooral helemaal niets te zien. Maar erg vond ik dat absoluut niet. Heuvelachtige landschappen met ongeasfalteerde wegen en wilde dieren die niet wisten wat ze overkwam als wij daar met de bus langskwamen (met als hoogtepunt een totaal chaotische geflipte struisvogel met 10 verwarde jongen er achteraan). En daar, in El Chaltén, begon ons grote natuur-avontuur van de afgelopen week. Als voorproefje veranderden de nietsige pampa´s op het allerlaatste moment ineens in spectaculaire bergen:

DSC01910__Large_.jpg

DSC_0679__Large_.jpg

DSC_0711__Large_.jpg

CSC_0746__Large_.jpg

Dat lange bussen doet me trouwens niks meer. Een dag in de bus is zo voorbij. Je slaapt een uur of negen (wat voelt als vijf), leest wat en luistert wat naar muziek. Staart uit het raam naar een struisvogel die een hek in loopt en daardoor voor de bus flikkert, enzovoort. Tijd voelt heel anders aan en dat maakt het supermakkelijk.

El Chaltén is de afgelopen jaren uitgegroeid van een gehucht in de Trekking-hoofdstad van Artgentinië. Zo zijn er enkele minisupermarktjes en zelfs sinds kort een heuse pinautomaat. Het plaatsje groeit zo snel omdat elke Argentijn, reiziger en backpacker er door de fantastische bergen heen wil lopen. En het mooie is dat de bergen meteen achter het dorpje beginnen, wat een stuk minder geregel is met bussen en dergelijke. Onze eerste dag hebben we een dagtrek gemaakt naar Laguna Torre. Eerst een redelijk klimmetje, daarna uren door een vlakke valei om vervolgens daar uit te komen waar je al de hele dag naar kijkt: Cerro Torre. Een aantal hele puntachtige, super spectaculaire bergen naast elkaar. Om het allemaal nog wat mooier te maken eindigt de wandeling bij een gletsjermeer, met hier en daar een ijsberg op de voorgrond. Bij elkaar waren we zo´n 7 uur onderweg die dag, maar superzwaar was het niet, waardoor we de volgende dag weer verder konden.

DSC_0758__Large_.jpg

DSC_0772__Large_.jpg

Ah, had ik al gezegd dat het praktisch onmogelijk is om Cerro Torre te zien? Net zoals het praktisch onmogelijk is om uberhaupt iets te zien rondom El Chaltén? Het weer is er namelijk over het algemeen niet zo goed, en wolken blijven bijna altijd rond de pieken hangen. Maar wij hadden een ´window of good weather´, waardoor we vijf dagen op rij prachtig weer hadden! Daarom leek het ons ook wel de gok waard om een tweedaagse trek te maken en de tent mee te nemen. De tocht ging naar Cerro Fitz Roy, ietsje verder van El Chaltén dan Cerro Torre. We wandelden eerst een uur of 3 met bepakking naar een camping, zetten onze tent op en maakten de laatste stijle klim naar het uitkijkpunt, heel dicht bij Cerro Fitzroy. Heel ´outdoor´ allemaal. We kampeerden op een hele basic camping, met als enige voorziening een soort van WC. Verder dronken we uit de rivier (het water hoefde er niet eens gekookt te worden) en kookten op ons gasstelletje. Echt heel relaxed dat we uiteindelijk nog een echt patagonië-outdoor-avontuur hebben kunnen beleven, aangezien het er echt uit ging zien dat het weer dat niet ging toelaten.

Dat hele trekking-gebeuren beviel erg goed. Het hele gebied was al mooi om door heen te lopen met afwisselende landschappen, van bossen tot rivieren en morene-heuvels. En dan heb je aan het eind zo´n mooie beloning bij het uitkijkpunt voor die bergen. Echt een geweldig gevoel dat je daar op eigen kracht gekomen bent en het als het ware verdient hebt. Een stuk beter dan dat je er naar toe gereden wordt, kwam ik vandaag achter (zie hieronder). Het heeft bij mij in ieder geval de smaak naar meer opgewekt.

DSC_0792__Large_.jpg

DSC_0811__Large_.jpg

DSC_0876__Large_.jpg

De volgende stop was El Calafate, een paar uurtjes verderop. De toeristenbussen zijn in dit gebied peperduur, wij hadden de tijd en we waren wat opstandig vanwege de Argentijnse busprijzen. Dus gingen we liften! En dat is nog nooit zo makkelijk geweest. We liepen naar het einde van het dorpje om te gaan beginnen met liften, maar vlak daarvoor kwam er al een auto voorbij, dus staken we soort van onze duim omhoog toen iemand vanuit het raampje al riep ¨El Calafate?´. Een hilarisch Brits ouder echtpaar bracht ons in no-time naar onze bestemming, waar we binnen no-time een bed hadden gevonden in niet alleen het goedkoopste, maar ook één van de leukste hostels tot nu toe! Good days!

Ook El Calafate is een plaatsje waar iedereen naartoe wil vanwege de Perito Moreno gletsjer. Deze gletsjer is niet alleen bijzonder omdat hij niet krimpt vanwege global warming, maar vooral omdat hij per dag tot wel 2 meter opschuift. Hierdoor vallen er constant enorme brokken ijs van de gigantische ijswand van 60 meter naar beneden in het knalblauwe meer. Een perfect systeem van loopbruggen brengt je redelijk dichtbij dit natuurgeweld. Hoewel de enorme brokken ijs soms van een afstandje nog niet heel indrukwekkend waren, maakte het geluid des te meer indruk. Moet je eens voorstellen dat er een homp ijs ter grote van een klein huis in een meer dondert. Juist ja: Kraaaaaak-ka-plons!! En ook deze dag hadden we weer verdomde veel geluk. Niet alleen zijn we weer wezen liften zonder problemen, ook zagen we één kolosaal stuk ijs naar beneden donderen. We liepen eigenlijk alweer richting de parkeerplaats toen er plotseling wat ijs in beweging kwam net áchter de ijswand. Hierdoor werd de voorkant ook instabiel en viel er zo´n derde naar beneden. Lees: een stuk ijs van 20 meter hoog en zo´n 15 breed. Ik maakte er nog soort van een foto van, en dit is het resultaat:

DSC_0907__Large_.jpg

DSC_0934__Large_.jpg

Na deze absoluut fantastische week, met alleen maar ´hoogsten´, ´mooisten´, en ´indrukwekkendsten´ van Patagonië, zaten we nog met één dilemma. Net over de grens in Chili scheen een misschien wel nóg mooier natuurpark te liggen. Alleen was het ontzettend duur om er te komen en was het ook daar lastig om iets te zien vanwege het weer. Maar aangezien we toch via Chili naar Vuurland moesten, besloten we in ieder geval naar het bijbehorende dorpje te gaan om dan verder te beslissen. O ja, een ander probleem is dat er eigenlijk maar twee trektochten zijn en dat ze 5 en 9 dagen duren. Daar hebben we én de spullen, én de tijd, én misschien de conditie niet zo voor... Dus we besloten vandaag de lamme toerist uit te hangen een boekten een dagtour, ondanks dat de weersvoorspellingen niet daverend waren.

De dag in nationaal park Torres del Paine begon vandaag grauw, en een negatief-ingestelde-Bouke voorspelde al dat ´die wolk noooit meer weg zou gaan vandaag´. De daadwerkelijke torres (torens) waren niet verschrikkelijk goed te zien waren vanwege de bewolking, maar dat het absoluut erger gekund. We hadden een paar uur prachtig weer toen we uitkeken op wat volgens velen met mooiste stuk van het park beschouwd wordt. De windstoten in het park zijn trouwens ook nog wel het beschrijven waard. Zoals een jongen hier zei tijdens een dagelijks praatje over trekken in t park: ¨als het bij mij thuis zo hard zo waaien, zou het weeralarm afgaan, iedereen paniekeren, zou er een logo bedacht worden en een lied geschreven worden.¨ Zomaar vanuit het niets, af en toe verschrikkelijk harde windvlagen, wat dus ook best gevaarlijk kan zijn tijdens daadwerkelijke trektochten. Na een paar uurtjes van dat geëmmer, waren wij al lang blij dat we er niet vijf dagen doorheen hoefden te banjeren.

DSC_0996__Large_.jpg

Dat betekent dat we dus weer in Chili zijn. Dat hele ge-heen-en-weer tussen Chili en Argentinioë begint ons toch een beetje op de zenuwen te werken. Ten eerste omdat onze paspoorten erg rap vol beginnen te raken. Iedere keer dat we de grens over gaan, hebben we namelijk weer vier stempels te pakken. Ten tweede zouden we toch wel een tijdje in Argentinië willen blijven. Het bevalt ons daar namelijk prima. Oh ja, en Chili maakt zich op voor presidentsverkiezingen. Ik weet niet precies wanneer, maar de posters en demonstraties ter ondersteuning van een kandidaat beginnen ons toch wel op de zenuwen te werken. Maar verder is het een mooi land hoor.

En hoewel ik, nu ik dit allemaal zo opschrijf, eigenlijk nog zoveel meer heb te vertellen, is het geloof ik wel weer mooi geweest. Conclusie is dat we té veel geluk hebben gehad met het weer, en dat deze laatste weken de hele patagonië-reis helemaal gered hebben. Daarmee bedoel ik niet dat de rest niet leuk was, maar dat we bang waren dat zuid-patagonië totaal niet ging lukken vanwege weers- en financiële problemen. We hebben echter nog nooit zo goed op ons budget gezeten en hebben een fantastische tijd gehad. Nu alleen het allerzuidelijkste puntje nog te gaan: vuurland. En dan morgen over een week naar Buenos Aires vliegen...

Posted by Sanne.A 15:19 Archived in Argentina

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Ha meissie en Bouke,
Wat een geweldig verhaal weer en super mooie fofo's! Heerlijk voor jullie dat t weer nu wel mee zat.
Ik had al gehoord van de super bergen, de sneeuw en de gletsjer die afbrak maar als je de foto's er bij ziet is t toch anders.
Ik mis jullie wel maar ben super trots op jullie dat jullie dit allemaal doen!!!
dikke kus, mama

by christa farenhorst

Superrelekste foto's! Dat moet inderdaad een topweekje geweest zijn!

by Janneke

Weer super foto's. Ik realiseerde mij niet dat de bergen, gletsjers en meren zo mooi en indrukwekkend zijn. Ik ben met mijn vrouw in Katmandu geweest, ook indrukwekkende bergen, maar waar jullie doorheen getrokken zijn kunnen daarmee wedijveren. Ik ga van 21 december tot 4 januari naar Engeland en wens jullie alvast Prettige Kerstdagen en een gezond en voorspoedig 2010. Travel on.

by Bill Senden

Al die bergen en gletsjers, da's toch gewoon Zwitserland?! ;) Nee, echt supergaaf, het lijkt net een natuurdocumentaire daar bij jullie. Binnenkort weer even skypen, want mijn reisje staat een beetje op losse schroeven. Maar keep up the good work, zorg goed voor jezelf (en elkaar) en stuur maar wat van dat mooie weer deze kant op! Xxx

by Anouk

Gelukkig liep jullie into the wild iets beter af dan de welbekende film. Al had die wel weer een vette soundtrack. Anyway!

Jullie zouden reisgidsen moeten gaan schrijven!

by Els

Wat een mooie reis en geweldige foto's. Die bergen wat zijn ze indrukwekkend daar word je klein van. En dat natuurgeweld machtig. Ben benieuwd naar Vuurland.

by ineke

Hoi Patagoniërs,

Wat een jaloersmakende trip zijn jullie aan het maken. De foto's geven waarschijnlijk niet half weer hoe het in werkelijkheid is maar bij het zien van de foto's kreeg ik (Andrew) al kippenvel. Het was zeker boffen dat het weer jullie giedgesint was. Keep on rocking in the freezing world!!!

Groet Lies en Andrew

by Lies en Andrew

Holy moly! Had al een voorproefje gehad via de mail, maar dit is indrukwekkend.
Wel een beetje een dubieuze titel (met de film in het achterhoofd), don't push your luck met besjes eten enzo :-)
Ik wens jullie alle mooie weer van de wereld.

x

by Nora Marie

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint